Een emmer stress die openbarstte en door zijn hele lichaam voelbaar was, zo omschrijft Erwin het moment dat het misging en hij burn-out verschijnselen kreeg. Maar hoe kon het tot dit punt komen? En hoe is hij er met behulp van revalidatie weer helemaal bovenop gekomen? En wat kan een werkgever doen om te voorkomen dat werknemers uitvallen met burn-out klachten volgens Erwin? Hij vertelt het allemaal in deze blog.
Erwin: “In mijn functie als engineer voor het bedrijf Expro werk ik voor verschillende opdrachtgevers en diverse projecten. Het afgelopen jaar was veranderd in eigenlijk werken, werken en nog eens keihard werken. Bij één van de opdrachtgevers werd de werkdruk die ik ervoer steeds hoger en dit hield een behoorlijke tijd aan. Ik liep op mijn tenen, was kortaf en sneller geprikkeld. Daarnaast kon ik het privé niet meer opbrengen om dingen te ondernemen. Ik sliep veel, at en dronk heel weinig en was heel erg moe. Op een gegeven moment ging dat mis en ben ik een soort van gecrasht. Ik kreeg burn-outachtige verschijnselen. Het voelde alsof een emmer stress compleet openbarstte en ik dit in mijn hele lichaam voelde. Ik was een compleet wrak en kon niets meer dan alleen maar slapen.
Eigenlijk voelde ik het al wel een beetje aankomen, maar ik negeerde de signalen. Ik was al langere tijd niet mijzelf en was kortaf en niet aardig naar collega’s. Doordat ik behoorlijk perfectionistisch ben in situaties met stress of wanneer het druk is nam ik steeds meer verantwoordelijkheden. En wanneer je dan langdurig te veel op je bordje krijgt, wordt dat op een gegeven moment een keer te zwaar. Maar je zou denken dat als je op het werk veel werkdruk ervaart, dat je thuis momenten en activiteiten kiest waardoor je weer op kunt laden en kunt ontstressen. Maar ik deed juist het tegenovergestelde. Ik gaf op het werk 100 procent en wanneer ik thuiskwam zocht ik nog meer prikkels op, om de prikkels van het werk te verdringen in plaats van rustig te verwerken. Terwijl ik op de iPad een serie keek was ik enorm aan het multitasken en allerlei dingen tegelijk aan het doen. Waardoor mijn hersenen nog meer prikkels en informatie binnenkregen en het in mijn hoofd dus gedurende de hele dag druk was.
Toen ging het dus helemaal mis en meldde ik mij ziek. De verzuimmelding kwam binnen bij de arbodienstverlener KrachtWerkt en ik mocht op gesprek komen bij de bedrijfsarts. Daar werd de conclusie getrokken dat ik vooral rust moest pakken. Maar daarnaast werd ik ook doorverwezen naar Revalidatie Twente, waar ik bij verschillende specialisten terecht kon. Er werd een analyse opgesteld en aan de hand daarvan is een revalidatietraject opgestart. In het begin ben ik minder uren gaan werken en heb dit steeds meer opgebouwd, waardoor ik ook vrij snel weer volledig aan het werk kon. Ook kon ik beginnen bij een klant waar minder prikkels aanwezig waren, dat heeft ook veel geholpen. Gelukkig werk ik bij een goede werkgever die dit faciliteert, waardoor ik dit traject heb mogen volgen. Dat is voor mij heel waardevol geweest, want ik heb daardoor heel veel inzicht gekregen.
Ik was heel loyaal naar anderen toe, maar minder loyaal naar mijzelf en leverde beetje bij beetje een stukje van mijzelf in. Nu heb ik echt geleerd, eerst kom ik en dan de rest. Want als je zelf niet goed in vorm bent, kun je de rest ook niet helpen.
In het begin waren het hele zware weken. Omdat ik mijzelf had opgelegd dat ik echt keihard aan mijzelf moest werken. Maar na een aantal weken zag ik daardoor ook echt resultaat. In het begin waren het hele praktische tips die ik direct kon toepassen. Maar ook gewoon even je hart kunnen luchten was al heel fijn.
Zo liet de ergotherapeut mij heel goed inzien dat ik niet 100 procent hoef te geven, maar dat tachtig procent ook goed is. Een duurloop kan je op tachtig procent heel goed volhouden, sprinten kun je wel op 100 procent, maar dat houd je maar een korte tijd vol. Op tachtig procent kan je veel beter de dag doorkomen en je houdt ook nog wat energie over op momenten dat je wel even extra gas moet geven of natuurlijk om leuke dingen te doen.
Ook de psycholoog heeft mij veel inzicht gegeven. Vooral in het stukje wat gaat er nu mis en wat kan je aanleren om te voorkomen dat het vaker misgaat? En dat dit onbewuste gedrag eigenlijk best menselijk is. Ik heb ook aangeleerd om beter mijn grenzen aan te geven. Maar ook een heel praktisch voorbeeld, het onderdeel rust in je hoofd creëren door te gaan wandelen vond ik heel fijn. Lekker de bossen ingaan en je verstand op nul. Eerder bleef ik ermee in mijn hoofd malen en nu kan ik het veel makkelijker loslaten. Dat is heel waardevol.
Samen met de fysiotherapeut ging ik aan de slag om conditie en kracht op te bouwen. En wat ik zo mooi vond om te merken tijdens mijn revalidatie bij Revalidatie Twente, was dat wat ik van de ergotherapeut leerde, ook direct kon toepassen bij de fysiotherapeut. Ook hier kon ik beter tachtig procent leveren tijdens oefeningen en trainingen, want dan hield ik het langer vol. Vooral conditioneel. Met conditie heb je letterlijk weer meer lucht, waardoor je nog meer kan en je minder snel moe bent.
De diëtist liet mij inzien welke slechte gewoontes ik had. Ook hielp ze mij bij het afleren van deze slechte gewoontes en daarnaast, misschien nog wel belangrijker, het aanleren van nieuwe gewoontes. Een heel simpel voorbeeld van een slechte gewoonte was niet ontbijten. Door mijn levenstijl was het ontbijt er compleet bij ingeslopen. Ik startte de dag met een glas water en ging daarna zonder brandstof de dag in. Maar nu eet ik ‘s ochtends een boterham, zodat ik wel de energie krijg die ik ook echt nodig heb merk ik nu. Op hele stressvolle dagen at ik overdag soms totaal niet en ’s avonds juist veel te veel, vervolgens ging ik heel op tijd naar bed omdat ik veel te moe was. Ook hier heb ik nu een goede balans in gevonden. Daarnaast ben ik al een aantal kilo’s kwijt en dat worden er zeker nog meer!
Mocht ik ooit weer terugvallen, dan herken ik de signalen en trek ik eerder aan de bel zodat ik preventief met de afdeling HR of een manager in gesprek kan gaan. Daarnaast ben ik nu een stuk weerbaarder en kan ik alles veel beter aan met de tools die ik vanuit de revalidatie heb gekregen.
Wat ik werkgevers ook mee zou willen geven is dat zij ook een belangrijke rol kunnen spelen bij het voorkomen van een burn-out, door preventief oplossingen te bieden. Een werkgever kan de signalen van stress leren herkennen en mogelijkheden bieden om preventief er wat aan te doen. Door hierover het gesprek aan te gaan, kan op tijd actie ondernomen worden. Maar ook de mindset van een werkgever kan veel doen. Ziet hij zijn werknemer bijvoorbeeld als iemand die veel geld kost? Of als waardevolle onderdelen van het bedrijf die juist veel kunnen opleveren? Door maatschappelijk verantwoord te ondernemen kijk je naar het totaalplaatje, waardoor werknemers echt waardevol kunnen zijn. Ik ben blij dat mijn werkgever daar ook zo mee bezig is en ik deze kans binnen de revalidatie heb gekregen,” aldus Erwin.
Een emmer stress die openbarstte en door zijn hele lichaam voelbaar was, zo omschrijft Erwin het moment dat het misging en hij burn-out verschijnselen kreeg. Maar hoe kon het tot dit punt komen? En hoe is hij er met behulp van revalidatie weer helemaal bovenop gekomen? En wat kan een werkgever doen om te voorkomen dat werknemers uitvallen met burn-out klachten volgens Erwin? Hij vertelt het allemaal in deze blog.
Erwin: “In mijn functie als engineer voor het bedrijf Expro werk ik voor verschillende opdrachtgevers en diverse projecten. Het afgelopen jaar was veranderd in eigenlijk werken, werken en nog eens keihard werken. Bij één van de opdrachtgevers werd de werkdruk die ik ervoer steeds hoger en dit hield een behoorlijke tijd aan. Ik liep op mijn tenen, was kortaf en sneller geprikkeld. Daarnaast kon ik het privé niet meer opbrengen om dingen te ondernemen. Ik sliep veel, at en dronk heel weinig en was heel erg moe. Op een gegeven moment ging dat mis en ben ik een soort van gecrasht. Ik kreeg burn-outachtige verschijnselen. Het voelde alsof een emmer stress compleet openbarstte en ik dit in mijn hele lichaam voelde. Ik was een compleet wrak en kon niets meer dan alleen maar slapen.
Eigenlijk voelde ik het al wel een beetje aankomen, maar ik negeerde de signalen. Ik was al langere tijd niet mijzelf en was kortaf en niet aardig naar collega’s. Doordat ik behoorlijk perfectionistisch ben in situaties met stress of wanneer het druk is nam ik steeds meer verantwoordelijkheden. En wanneer je dan langdurig te veel op je bordje krijgt, wordt dat op een gegeven moment een keer te zwaar. Maar je zou denken dat als je op het werk veel werkdruk ervaart, dat je thuis momenten en activiteiten kiest waardoor je weer op kunt laden en kunt ontstressen. Maar ik deed juist het tegenovergestelde. Ik gaf op het werk 100 procent en wanneer ik thuiskwam zocht ik nog meer prikkels op, om de prikkels van het werk te verdringen in plaats van rustig te verwerken. Terwijl ik op de iPad een serie keek was ik enorm aan het multitasken en allerlei dingen tegelijk aan het doen. Waardoor mijn hersenen nog meer prikkels en informatie binnenkregen en het in mijn hoofd dus gedurende de hele dag druk was.
Toen ging het dus helemaal mis en meldde ik mij ziek. De verzuimmelding kwam binnen bij de arbodienstverlener KrachtWerkt en ik mocht op gesprek komen bij de bedrijfsarts. Daar werd de conclusie getrokken dat ik vooral rust moest pakken. Maar daarnaast werd ik ook doorverwezen naar Revalidatie Twente, waar ik bij verschillende specialisten terecht kon. Er werd een analyse opgesteld en aan de hand daarvan is een revalidatietraject opgestart. In het begin ben ik minder uren gaan werken en heb dit steeds meer opgebouwd, waardoor ik ook vrij snel weer volledig aan het werk kon. Ook kon ik beginnen bij een klant waar minder prikkels aanwezig waren, dat heeft ook veel geholpen. Gelukkig werk ik bij een goede werkgever die dit faciliteert, waardoor ik dit traject heb mogen volgen. Dat is voor mij heel waardevol geweest, want ik heb daardoor heel veel inzicht gekregen.
Ik was heel loyaal naar anderen toe, maar minder loyaal naar mijzelf en leverde beetje bij beetje een stukje van mijzelf in. Nu heb ik echt geleerd, eerst kom ik en dan de rest. Want als je zelf niet goed in vorm bent, kun je de rest ook niet helpen.
In het begin waren het hele zware weken. Omdat ik mijzelf had opgelegd dat ik echt keihard aan mijzelf moest werken. Maar na een aantal weken zag ik daardoor ook echt resultaat. In het begin waren het hele praktische tips die ik direct kon toepassen. Maar ook gewoon even je hart kunnen luchten was al heel fijn.
Zo liet de ergotherapeut mij heel goed inzien dat ik niet 100 procent hoef te geven, maar dat tachtig procent ook goed is. Een duurloop kan je op tachtig procent heel goed volhouden, sprinten kun je wel op 100 procent, maar dat houd je maar een korte tijd vol. Op tachtig procent kan je veel beter de dag doorkomen en je houdt ook nog wat energie over op momenten dat je wel even extra gas moet geven of natuurlijk om leuke dingen te doen.
Ook de psycholoog heeft mij veel inzicht gegeven. Vooral in het stukje wat gaat er nu mis en wat kan je aanleren om te voorkomen dat het vaker misgaat? En dat dit onbewuste gedrag eigenlijk best menselijk is. Ik heb ook aangeleerd om beter mijn grenzen aan te geven. Maar ook een heel praktisch voorbeeld, het onderdeel rust in je hoofd creëren door te gaan wandelen vond ik heel fijn. Lekker de bossen ingaan en je verstand op nul. Eerder bleef ik ermee in mijn hoofd malen en nu kan ik het veel makkelijker loslaten. Dat is heel waardevol.
Samen met de fysiotherapeut ging ik aan de slag om conditie en kracht op te bouwen. En wat ik zo mooi vond om te merken tijdens mijn revalidatie bij Revalidatie Twente, was dat wat ik van de ergotherapeut leerde, ook direct kon toepassen bij de fysiotherapeut. Ook hier kon ik beter tachtig procent leveren tijdens oefeningen en trainingen, want dan hield ik het langer vol. Vooral conditioneel. Met conditie heb je letterlijk weer meer lucht, waardoor je nog meer kan en je minder snel moe bent.
De diëtist liet mij inzien welke slechte gewoontes ik had. Ook hielp ze mij bij het afleren van deze slechte gewoontes en daarnaast, misschien nog wel belangrijker, het aanleren van nieuwe gewoontes. Een heel simpel voorbeeld van een slechte gewoonte was niet ontbijten. Door mijn levenstijl was het ontbijt er compleet bij ingeslopen. Ik startte de dag met een glas water en ging daarna zonder brandstof de dag in. Maar nu eet ik ‘s ochtends een boterham, zodat ik wel de energie krijg die ik ook echt nodig heb merk ik nu. Op hele stressvolle dagen at ik overdag soms totaal niet en ’s avonds juist veel te veel, vervolgens ging ik heel op tijd naar bed omdat ik veel te moe was. Ook hier heb ik nu een goede balans in gevonden. Daarnaast ben ik al een aantal kilo’s kwijt en dat worden er zeker nog meer!
Mocht ik ooit weer terugvallen, dan herken ik de signalen en trek ik eerder aan de bel zodat ik preventief met de afdeling HR of een manager in gesprek kan gaan. Daarnaast ben ik nu een stuk weerbaarder en kan ik alles veel beter aan met de tools die ik vanuit de revalidatie heb gekregen.
Wat ik werkgevers ook mee zou willen geven is dat zij ook een belangrijke rol kunnen spelen bij het voorkomen van een burn-out, door preventief oplossingen te bieden. Een werkgever kan de signalen van stress leren herkennen en mogelijkheden bieden om preventief er wat aan te doen. Door hierover het gesprek aan te gaan, kan op tijd actie ondernomen worden. Maar ook de mindset van een werkgever kan veel doen. Ziet hij zijn werknemer bijvoorbeeld als iemand die veel geld kost? Of als waardevolle onderdelen van het bedrijf die juist veel kunnen opleveren? Door maatschappelijk verantwoord te ondernemen kijk je naar het totaalplaatje, waardoor werknemers echt waardevol kunnen zijn. Ik ben blij dat mijn werkgever daar ook zo mee bezig is en ik deze kans binnen de revalidatie heb gekregen,” aldus Erwin.
Elk revalidatietraject start met een intakegesprek. Hierin kijken we samen naar de aard van de klachten en de mogelijkheden. Dit intakegesprek vindt plaats bij de revalidatiearts en de casemanager. Aan de hand hiervan stellen wij een offerte op en sturen die naar de verzuim - of schadeverzekeraar.
In drie weken tijd plannen we een screening bij alle therapeuten. Elke therapeut kijkt vanuit zijn of haar eigen specialisme naar de klachten. In deze fase doen we diverse tests en bepalen we de revalidatiedoelen.
Wij verwerken de uitkomsten van de revalidatiescreening in een persoonlijk behandelplan op maat. Hierin stellen wij samen doelen op waar gedurende het revalidatietraject naartoe wordt gewerkt.
Tijdens de revalidatie houden we regulier tussentijdse evaluaties. Eventueel stellen we het behandelplan bij, wanneer dat nodig blijkt. Ook bespreekt de revalidatiearts de voortgang in het MultiDisciplinair Overleg (MDO) met alle zorgverleners.
Wanneer een werknemer langdurig dreigt uit te vallen door een fysieke of mentale beperking, kan arbeidsreva ...
Anja is 6 jaar werkzaam als supporter specialist wanneer ze gedeeltelijk uitvalt. Ze baalt er enorm van, wa ...
Wij maken beperkt gebruik van cookies. Bekijk ons privacy statement om te lezen hoe wij omgaan met uw gegevens.
