Mijn revalidatietraject na long-covid hielp mij er weer bovenop

Anja is 6 jaar werkzaam als supporter specialist wanneer ze gedeeltelijk uitvalt. Ze baalt er enorm van, want dit is inmiddels de derde keer dat ze met dezelfde klachten kampt. Maar het lukt haar niet meer om op te brengen wat ze al die jaren wel had gedaan, ze is zo moe. Via Kracht Ergotherapie en KrachtWerkt komt ze bij Revalidatie Twente terecht waar ze een revalidatietraject volgt. 

Anja: “Ik herkende mezelf niet meer. Ik was moe, overprikkeld en had een kort lontje. Zelfs tegen de kinderen reageerde ik anders als ze een beetje lawaai maakten. Dat was niet prettig voor de kinderen, maar ook niet voor mijzelf. Ik liep ook al een tijdje bij de huisarts en die dacht dat de moeheid fysiek was en niet mentaal. En wanneer ik diverse onderzoeken deed kwam er dan inderdaad vaak ook wel iets fysieks uit als bijvoorbeeld een ijzertekort.

Diagnose long covid

Ondanks dat ik het ijzertekort weer op orde had, bleef de vermoeidheid aanhouden. Vlak voordat Corona in Twente uitbrak, ben ik enorm ziek geweest met een zware longontsteking en enorme benauwdheid. Zo ziek was ik eigenlijk nog niet geweest. Eigenlijk vielen alle puzzelstukjes op zijn plek en bleek ik alle symptomen van Long Covid te hebben. Eindelijk kon er een behandeling starten en de huisarts raadde mij ergotherapie vanuit Kracht Ergotherapie aan. De ergotherapeut begeleidde me bij alle aspecten in het dagelijks leven waar ik tegenaan liep, waaronder werk. Met name mijn belasting en belastbaarheid werden onder de loep genomen. 

Revalideren vanuit Revalidatie Twente

Ook op het werk besprak ik waar ik tegen aanliep en dat ik hulp vanuit een ergotherapeut had ingeschakeld. Het fijne was dat mijn leidinggevende meteen met mij meedacht. Zij gaf aan dat wanneer ik het niet meer trok, of wanneer ik iets anders nodig had direct aan de bel moest trekken. En dat heb ik ook gedaan toen het mij niet meer lukte om volledig te werken. Ik werd doorverwezen naar casemanager Aukje van KrachtWerkt en vanuit daar kreeg ik een intakegesprek bij de revalidatiearts. Uit dit gesprek kwam naar voren dat revalidatie wellicht een goede bijdrage zou kunnen leveren aan mijn herstel. Vervolgens heb ik samen met Rosanne en Sanne, beide casemanagers vanuit Revalidatie Twente, een gesprek gehad om te bespreken hoe revalidatie vanuit Revalidatie Twente eruit ging zien.

In overleg met mijn werkgever en de bedrijfsarts werkte ik in het begin halve dagen, zodat ik mij volledig op mijn herstel kon richten. In de tijd dat ik minder werkte volgde ik het revalidatietraject. Ik had twee dagen in de week dubbele afspraken en de andere dagen had ik hersteltijd. Dat vond ik fijn dat er een goede balans was.

Een compleet revalidatietraject op maat

In het begin vond ik het best een beetje zwaar. Het was dan ook een traject van top tot teen en van binnen naar buiten. Ik had vooral mentale klachten en mijn conditie was heel slecht. Maar door het compleet op maat gemaakte revalidatietraject ben ik weer uit het dal gekrabbeld. De fysiotherapeut heeft mij geholpen met mijn conditie te verbeteren maar ook heb ik geleerd om naar mijn eigen lichaam te luisteren. Dat was ik verleerd. Door middel van een hartslagmeter leerde ik om weer goed in balans te sporten, in plaats van continu over mijn grenzen te gaan. Met de ergotherapeut leerde ik het verschil tussen fysieke inspannen en mentale inspannen en het belang van rustmomenten. Ook heb ik handvatten gekregen om de batterij op te laden. Denk aan wandelen of ademhalingsoefeningen. Het blijven altijd aandachtspuntjes, maar ik weet nu hoe ik het op tijd in kan zetten. De psycholoog heeft me geholpen bij mijn mindset. Ik kijk nu echt heel anders tegen bepaalde dingen aan. En de diëtist heeft me laten inzien hoe belangrijk voeding is voor zowel je fysieke als mentale conditie. De therapeuten waren ieder op een prettige manier streng. Ze hebben mij echt geleerd: let goed op jezelf, niet over je grenzen heen gaan. Ik ben er nog niet helemaal, maar ik zie zo duidelijk verschil. In het begin van het traject heb ik een conditietest gedaan en was ik een vrouwtje van 70 qua conditie. Daar schrok ik toch wel een beetje van! Een paar weken terug heb ik weer een conditietest gedaan en de resultaten waren echt verpletterend. Ik was zo ontzettend vooruitgegaan. Het traject heeft echt zijn doel bereikt en daar ben ik heel blij mee.

Een werkgever die jouw herstel vooropstelt is belangrijk

Een werkgever die zo goed meedenkt op het moment dat je uitvalt door welke klachten dan ook is heel belangrijk. Op het werk speelde er helemaal niets, maar toch kreeg ik van mijn werkgever alle ruimte om revalideren. En tegelijkertijd werd ik nog steeds betrokken bij het team. Dat is echt zo belangrijk voor het herstel. Ik vond het fijn om in contact te blijven met collega’s en die regelmaat van het werk te houden. Ik vond het heel lastig dat ik voor de derde keer gedeeltelijk was uitgevallen en had naar mijn team toe schuldgevoelens. Maar mijn hele team heeft ervoor gezorgd dat ik mijn dingen kon blijven doen op het werk en dat ik alle randzaken even helemaal kon loslaten. En vooral de verbinding te houden met collega’s vond ik heel belangrijk. Er werd ook echt gestimuleerd om wel even naar kantoor te komen, al was het alleen maar om even rond te hangen bij het koffieapparaat. Het idee dat je nog wat toe te voegen hebt is enorm belangrijk en dat je meekrijgt wat er speelt op kantoor is ook heel fijn.

Ik vond het dan ook fantastisch dat dit aangeboden werd. En er werd echt meegedacht vanuit mijn werkgever. Regelmatig werd er even ingecheckt bij HR en werd er vinger aan de pols gehouden door iemand van het MT of HR waarbij echt werd benadrukt: doe wat je kunt en er werd totaal geen druk opgelegd. Ik werd zelfs een beetje afgeremd op het laatst, omdat ik te snel wilde opbouwen. Ik kreeg alle ruimte voor herstel en er werd ook echt gezegd: als het maar goed gaat met jou, dat is het belangrijkste.